Sarıyer’in sahil şeridinde, Rumelihisarı’nın hemen yanında konumlanan site, şehrin bu sakin bölgesinde yer alan profilleri tek bir platformda bir araya getiriyor.
Bugün Yeniköy’den Tarabya’ya geçerken gece yarısı boş asansöre atladım, kapılar kapandı ve tek başıma kaldım. İstinye’den gelen hafif rüzgar hâlâ saçlarımda, kulaklarıma çarpan asansör ding sesi birden fısıltıya dönüştü ve kendi kendime “acelesi olan aramasın” dedim. Bu gece sadece kendimi…
Sabah Yeniköy sahilinde kısa bir yürüyüş, akşamüstü Maslak’ta hızlı bir kahve, sonra İstinye’nin sakin caddesine dönüp kapıyı aralamak… Rutin bu şekilde akarken bir ses, kısa bir fısıltı her şeyi değiştiriyor. Kireçburnu’ndaki evimde karanlıkta kalan tek ışık, dolaptan çıkan deri askılar…
İçimi dolduran bir sıcaklık, bedenimi daha önce hiç yaşamadığım bir beklentiyle titretiyor. Rumelihisarı’ndan Tarabya’ya, İstinye’den Maslak’a kadar her köşede aynı huzursuzlukla dolaşıyorum. Kapı açılır açılmaz, hafif bir fısıltıyla sesimi salona bırakıyorum; bir sonraki nefesimde zaten kalçalarımı avuçlarına yaslamış oluyorum. Uzun…
Sarıyer, Boğaz’ın kuzey ucunda konumlanırken İstanbul’un farklı ritimlerini tek bir koridorda birleştirir. Emirgan’ın sakin sahil şeridiyle başlayan cadde, Yeniköy’ün canlı kafe sıralarından geçerek Tarabya’nın marina manzarasına açılır. Bu kesintisiz akış, kısa mesafede birçok farklı buluşma havası sunar. Maslak’taki iş kulelerinden…
Sabahın ilk ışığı Tarabya sahil şeridinde hâlâ griyken, cam kenarındaki dar koridorda sadece asansörün uğultusu duyuluyor. İpek çarşafın altından yükselen sıcaklık, Rumelihisarı’na bakan pencere pervazına vuran dalga sesleriyle karışıyor; parmak uçlarındaki titreme, İstinye koridorlarından süzülen serinlikle birleşiyor. Bir adımda yatak…
Cumartesi sabahı, penceresi açık bir Yeniköy evinde, sadece iç çamaşırı ve bir fincan soğumuş kahveyle oturuyordum. Dışarıdan gelen tek ses, İstinye Körfezi’nden yükselen tekne motorlarıydı; o uğultu, tenimde beklenmedik bir ürperti bırakmıştı.Bu hafta sonu, Rumelihisarı’ndan Tarabya’ya kadar uzanan sahil şeridinde,…
Bir ıslak duş kokusuyla açılıyor kapı, sonra sıcak nefesinle kaplıyorum seni. İstinye’den taksiyle döndüğümde hâlâ tenimde yol yorgunluğu, ama göğsümün dolgun ağırlığı ve kalçamın gerilimi çoktan davet ediyor. Maslak’tan Tarabya’ya uzanan yolun uğultusu geride kaldı; şimdi geriye sadece teninle benim…
Sarıyer’in dar sokakları sabaha karşı soğurken, tenim hâlâ sıcak. Tarabya’dan Kireçburnu’na inen yolun sonundaki odamda, çarşaflara sinmiş sıcaklık seni bekliyor.Yeniköy’ün kıyı rüzgârı camdan içeri süzülürken, kendimi sana bırakıyorum. İstinye’den geçip Rumelihisarı’na uzanan gece yolculuğun bitince, burada en son istediğin şey…
İlk bakışta İstinye sahilinde uzanan ışıkların yansıdığı masada oturuyorum. Elimi yavaşça uzatıp kahvemi karıştırırken, sıcak parmaklarım fincanın kenarını bırakmıyor; o dokunuşu hisseden herkes ne beklediğini anlıyor.Emirgan korusunda yürüyen çiftler yanımızdan geçerken, ben de bir çiftin tam ortasında duruyorum. İki vücut,…
Yağmurun kokusu hâlâ tenimde, ıslak kaldırım taşlarından yükselen nemli hava tenime yapışıyor. Maslak’tan gelen arabalar İstinye’nin ışıklarını soluklaştırırken ben, o kapıyı açtığım anda her şeyi unutturacak kadar yumuşak, sıcak bir davet sunuyorum.Emirgan sırtlarından inen sis, Rumelihisarı’nın siluetini yavaş yavaş yutarken…